ရိုးသက္

Friday, December 5, 2014

အလုိအတုိင္း

အတၱေတြ
အဆင့္ဆင့္ သြယ္ဆက္ေပါင္းကူး
စေတးခဲ့သမွ်
ေနာင္တေတြ တစ္ေတာလုံး ဟည္းဟည္းထ
ငါ့ အလုိအတုိင္းဆုိ
အုိမင္းေဟာင္းႏြမ္းမရွိ ျငိမ္းခ် မ္းမႈေတြ
ဧရာ၀တီနဲ႔အျပိဳ င္ စီးဆင္းေတာ႔မယ္.....

ငါတုိ႔ရဲ႕ အ၀တ္တစ္ထည္ ကုိယ္တစ္ခုေန႔မ် ားဟာ
ကရြတ္ကင္းေခြကေလးမဟုတ္
ဒါေပမယ့္....ဒီကိစၥဟာ
အက် ယ္တစ္၀င့္ ဖြဲ႕ႏြဲ႕ရမွာပါ။ ။

ရုိးသက္
ႏုိ၀င္ဘာလ၊၂၀၁၃၊ YOUTH မဂၢဇင္း

Wednesday, November 26, 2014

မုိးေတြ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုကုိ ပူျခစ္ေနေအာင္ ရြာတဲ့ေန႔က

စိတ္ကူးက တလင္းေခါင္ေခါင္ ငွက္ပစ္ကြင္း
ဘ၀ကုိ ဘယ္အေနအထားနဲ႔ ဆင္းသက္နားခုိရမလဲ
အသိ။
ထမင္းဆီဆမ္းစားဖူးတယ္
ေရႊလင္ပန္း မျမင္ဖူးဘူး
ေအးစက္စက္ ထုံအအ ႏွလုံးသားကုိ ေမးၾကည့္။
မ် က္လုံးက မ် က္ရည္က် တာ
ႏွလုံးသားကမွ မဟုတ္တာ
ခံစားခ် မ် ား အနက္ေရာင္ဆီးႏွင္းခဲ
လူနဲ႔ေငြက သင္းကြဲ
အေမွာင္ေတြစဲသြားရင္ ၾကယ္ေတြလည္း မရွိေတာ့တာ
ေသခ် ာ။
အမိ၊ အဖကုိ မလိမ္မညာျခင္း
ရုိးအီေနေသာ ထြက္ဆုိခ်က္မ် ားသာ
ကမၻာ။
မိသားစုေလးမွာ အာမခံခ် က္အျပည့္နဲ႔ မြဲေတလုိ႔
စိတ္ညစ္စရာရွိရင္ေတာင္ စိတ္မညစ္ခ် င္ေတာ့
ဒီည....ဒီည
မေန႔ညက အိပ္မက္ကုိ လက္စားေခ် ဖုိ႔
ဒီည ေစာေစာ အိပ္ရာ၀င္မယ္
ဘ၀ဆုိတာ အသံသာပုံခ် င္းတူေနမွ
ညေနခင္းေတြက
ပုဇြန္ဆီေရာင္ ယွက္သမ္းပါဦးေတာ့မလား
ဗလာက် င္းလာတဲ့ မိသားစု၀င္ေငြက
ေဖေဖ့မ် က္လုံး အျမင္ေတြကုိ
ဖုံးကြယ္ပစ္လုိက္တဲ့ အတြင္းတိမ္ေတြမ် ားလား
ေမေမ့မ် က္ရည္မ် ားနဲ႔ ဘဏ္တုိက္ၾကီးမ် ားက တခမ္းတနား
ကြန္ပ်ဴ တာနဲ႔ ေငြစကၠဴ ေရတြက္သံမ် ားက
ညီမေလးရဲ႕ ညည္းတြား ငုိယုိသံမ် ား
ျဖစ္ခဲ့ၾကံဳ ခဲ့မႈ ျဖစ္စဥ္အတုိင္း
ပန္း ရုိင္းကေလးေတြ ေအးေအးလူလူ မပြင့္မေ၀ခဲ့ရ
ေသာကေတြ တနင့္တပုိးနဲ႔ စြတ္စုိခဲ့ရ
လာ၊
အခု မီးပိြဳ င့္ျဖတ္မယ္။
အခု မ် ဥ္းၾကားကူးမယ္။
အခု ခုိစာေကၽြးမယ္။    ။

   ရုိးသက္

ဇြန္၊ ၂၀၀၅၊ IDEA မဂၢဇင္း
   ဇူလုိင္၊ ၂၀၁၁၊ IDEA မဂၢဇင္း ၁၀ ႏွစ္ျပည့္ (ျပန္လည္ေဖၚျပ)

Sunday, November 16, 2014

တစ္ေယာက္တည္း ျပဇာတ္တုိက္တဲ့ေန႔

တစ္ေယာက္တည္း ျပဇာတ္တုိက္တဲ႔ ေန႔

တုိေနတဲ႔ခဲတံ ခၽြန္ရသလုိ
လက္ကုိ ဓားမရွေအာင္
သတိထားခၽြန္ေနရတဲ႔ လူမႈေရးထဲ
ေစာင္းၾကိဳ းကုိ ညွိရင္း
ေစာင္းတစ္လက္လုံး က ်ိဳးသြားေသာဘ၀...
ဥာဥ္ဆုိးနဲ႔လူလည္း ပညာသင္သား
ဥာဥ္ေကာင္းနဲ႔လူလညး္ ပညာသင္သား
အပြင့္အသီးအားလုံး စုံျပီ
ငါ႔သက္တမ္းတစ္ေလ ွ်ာက္ စုခဲ့သမ ွ်
စုဘူးတုိင္းကုိ မျပည့္ခင္မွာဘဲ ခြဲသုံးခဲ့ရ
ျမင္ေနရျပီး လြဲေနတဲ႔လမ္းကုိ
ေအာ္မေခၚခ်င္ေတာ႔ဘူး ငါ
ေက်ာရုိးမတူတဲ့ ရယ္သံေတြၾကားမွာ
ငါလည္း သြားတတ္လာတတ္ေတာ့ရွိေနပါျပီ
ဘယ္တုန္းကမွ မလႈပ္ရွားတတ္တဲ့
စိတ္နဲ႔
ညအိပ္ယာ၀င္တုိင္း
ငါ့ျခံဳ ေစာင္ထဲမွာ
ငါ့လက္သီးႏွစ္လုံးထက္ပုိတဲ့လက္သီးေတြ
ငါ့အားနာတတ္မႈအရႈိက္ကုိ ပင့္ပင့္ထုိးေနၾက
အခုဘ၀အေၾကာင္း ေျပာျပပါဆုိရင္
အခုေလာက္ပဲ ေျပာျပမွာပါ။ ။

ရုိးသက္
မတ္လ၊ ၂၀၀၆၊ စာ-၈၊ ရယ္စရာမဂၢဇင္း

ေသြးျခည္ဥ

ပန္းခ်ီကားကုိ ျပင္ဆြဲဖုိ႕
သန္မာေသာလက္မ်ားက
နာက်င္ခံစားေနပုံရတယ္။

စြဲစြဲျမဲျမဲ ပူေလာင္စြာ ဆုပ္ကုိင္ထားရတဲ႔
ဘ၀ခရီးဟာ
ကူးစက္ေရာဂါတစ္မ်ိဳ းပဲ
အလြမ္းကုိ လက္စေဖ်ာက္ပစ္ဖုိ႕
ေငြေၾကးက မလုံေလာက္ဘူး။

ခင္ဗ်ားလက္
ကၽြန္ေတာ္ဆြဲမိတယ္
ကၽြန္ေတာ္လက္
ခင္ဗ်ားဆြဲမိတယ္
ရုပ္ရွင္က ကေလးၾကိဳက္ေတြ မရုိက္ေတာ႔ဘူး
ရာသီမေရြး ေဆးထုိးမခံနဲ႕ေတာ႔
ဆံပင္အနီေရာင္ဆုိးတာလည္း
ေခတ္တစ္ေခတ္ပဲ
အသံသာေသာ လေရာင္ဘ၀ထဲ ျဖာအက်
ခါးၾကားက သဲၾကဳိးမရွိတဲ႔ ဖိနပ္ စမ္းမိတယ္။

ပူဆာစတမ္းဆုိ
ေမေမ့ဆီမွာ
ပူဆာစရာက အမ်ားသား
သစ္ပင္ေတြေပါလွ်က္
အသက္ရႈက်ပ္တယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ေၾကကြဲစရာရွိရင္
ကၽြန္ေတာ္က အဦးဆုံးေၾကကြဲမိမွာပါ။ ။

ရုိးသက္

ၾသဂုတ္လ၊ ၂၀၀၂၊ ခ်ယ္ရီ မဂၢဇင္း

အၾကမ္းဖ်င္း

အၾကမ္းဖ ်င္း

လူက
စည္းအျပင္ထြက္ရပ္ေတာ႔
ဒုကၡကလည္း စည္းအျပင္မွာ...
ငါ၊
ေျပးလည္းေျပးတယ္
ကန္ရာလည္းရွိတယ္
တစ္ကမာၻဆုိ ဆုိသေလာက္
ေမ ွ်ာ္လင့္ခ ်က္ေတြ မႈိလုိ မေပါက္ႏုိင္
ငါ့ရဲ႕ လာျခင္းမေကာင္းမႈမ ်ား။

ကိစၥအ၀၀အတြက္
ကုိယ္႔အက ်ိဳ းနည္းခဲ့ပါတယ္
ကုိယ္က ်ိဳ းနည္းခဲ့ပါတယ္
တကယ္႔အျဖစ္အပ ်က္ သရုပ္မွန္ေတြ။

ခရီးဆုိတာ
ဘယ္သူ႔မွ ေျပာစရာမလုိဘဲ သြား၍ရေၾကာင္း
ဘယ္သူ႔မွ မေျပာေတာ႔ပါ။ ။

ရုိးသက္
HEART မဂၢဇင္း၊ ေမ၊ ၂၀၀၇

ကုိင္းေျခက္

ကုိင္းေျခာက္

ေလးနဲ႔ျမွားဟာ

ေျခာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္ဖုိ႔ တီထြင္ခဲ႔တာပဲ

လူေတြရဲ႕ မ ်က္လုံးမ ်ားက ေလးနဲ႔ျမွားလုိ။

ကၽြန္ေတာ ္ဆုိေနက ်သီခ ်င္းက

အခ ်စ္ေရးအဆင္မေျပခဲ့ဘူး

ေထြးထုတ္ခဲ့ေသာ တံေတြးမ ်ား အဆင္ေျပေန

ဒုိင္ယာရီထဲ ေၾကမြခဲ့ အိပ္မက္မ ်ားနဲ႔

ႏွလုံးသားရဲ႕ အၾကည္ဓါတ္တစ္ခု

ဟသၤာမေလး မရွိေတာ႔တဲ႔အခါ

တံခါးရြက္က ပတၱာေတြကုိျဖဳ တ္ပစ္မယ္။

ေမေမ....

ေျပာင္းဖူးေစ႔ လက္တစ္ဆုပ္ပက္က ်ဲခ ်လုိက္တာနဲ႔

ခုိေတြ အုပ္ဖြဲ႕ျပိဳ က ်လာတာ

ကၽြန္ေတာ ္၀မ္းနည္းတယ္

ဘ၀ဆုိတာ အဲဒီလုိၾကီးလုိ႕

ထင္မွ မထားခဲ႔တာ။ ။

ရုိးသက္

HEART မဂၢဇင္း၊ ေအာက္တုိဘာလ၊ ၂၀၀၃

အိမ္အျပန္

အျမင္က စုိစုိစိမ္္းစိမ္း
သဲလြန္စအတုိင္း ရင္ဘတ္ထဲ၀င္လုိက္ေတာ႔ ေသြ႔ေျခာက္ ေျခာက္သေရာင္း
အျမန္ရထားလက္မွတ္ ျဖတ္အျပီး
ဘူတာရုံေလးမွာ ဥၾသသံေတြ ညႈိ႕မႈိင္းလာတယ္။

ဒဏ္ရာကုိ အေရာင္တင္လုိက္မွ
ဦးေခါင္းအေရျပားက အထင္းသား
အခုဆုိ ေမေမလည္း စိတ္ပမ္းကုိယ္ ရွိေရာ႔မယ္......။

တံစက္ျမိတ္ေအာက္မွာ
ကေလးေတြ ေရမခ်ိဳးၾကေတာ႔ဘူး
လမ္းမေပၚမွာ ေဘာလုံးကန္ေနၾကတယ္.....။ ။

ရုိးသက္
ေမလ၊ ၂၀၀၃၊ ကလ်ာ မဂၢဇင္း